Τα δάκρυα του κακοποιού Πάσσαρη. Απαρηγόρητος είναι τις τελευταίες ώρες ο βαρυποινίτης. Ο πατέρας Γερβάσιος που του γαλήνεψε την ψυχή, δεν είναι πια εδώ…
Του
Βασίλη Τριάντη
Τα δάκρυα του κακοποιού Πάσσαρη
Τα δάκρυα του κακοποιού Πάσσαρη. Ήταν 9 Μαρτίου του 2017 όταν ο Κώστας Πάσσαρης στη συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΚΑΙ, είχε αφήσει άφωνη την κοινή γνώμη. Αυτή τη φορά όχι όπως στην προηγούμενη ζωή του που με τα εγκλήματά που είχε διαπράξει και είχε καταφέρει να συγκλονίσει όχι μόνο το πανελλήνιο αλλά και ολόκληρο τον κόσμο.
Ο πιο γνωστός λοιπόν και σκληρός κακοποιός, ο οποίος κρατείται στις φυλακές της Ρουμανίας, αποκάλυψε ότι θέλει να γίνει καλόγερος στον Άγιο Όρος! Πολλοί με το άκουσμα αυτής της επιθυμίας του, απόρησαν, άλλοι προβληματίστηκαν κι άλλοι έδειξαν να μην το πιστεύουν.
Γιατί κάνω όμως αυτή την εισαγωγή; Για να καταλήξω στον άνθρωπο που μεταμόρφωσε τον κακοποιό αυτό που πλέον δεν υπάρχει στη ζωή και οι πληροφορίες θέλουν τον Πάσσαρη να μην μπορεί να το πιστέψει, να είναι κλεισμένος, στενοχωρημένος στο κελί του και να κλαίει για την απώλεια του πατέρα του, όπως τον αποκαλεί. Του πνευματικού του πατέρα εν προκειμένω. Του πατέρα που δεν γνώρισε στη ζωή του…
Όπως και να έχει όμως, η αλήθεια είναι μία. Ότι πίσω από τη εσωτερική αυτή παρόρμηση και εξωτερίκευση του Κώστα Πάσσαρη, υπάρχει υπόβαθρο. Υπάρχει κάτι που έκανε τον ισοβίτη εγκληματία, το αγρίμι, όπως τον αποκαλούν πολλοί, να αλλάξει άρδην και να μεταμορφωθεί σαν άνθρωπος. Να γίνει ένα πραγματικό …αρνάκι και να βλέπει πλέον τη ζωή διαφορετικά.
Τι τον άλλαξε;
Τι ήταν αυτό που άλλαξε λοιπόν τον Κώστα Πάσσαρη; Η απάντηση είναι πολύ απλή για όσους γνωρίζουν αλλά και για όσους δεν έμαθαν και το μαθαίνουν τώρα, είναι πως ένας ιερέας, ο πατέρας Γερβάσιος, ο οποίος υπήρξε και ο πνευματικός του πατέρας, μετέτρεψε αυτό το αγρίμι σε ένα αρνάκι. Έβγαλε από μέσα του τον άσχημο και κακό χαρακτήρα του ανθρώπου αυτού και τον επανέφερε στον ίσιο δρόμο. Στο δρόμο του Θεού.
Παράλληλα, ο ισοβίτης κακοποιός, δήλωσε τότε στη συνέντευξή του ότι αν επιστρέψει στην Ελλάδα, θα ζητήσει συγγνώμη από τις οικογένειες των θυμάτων του. Σαν πράξη μεταμέλειας.
Έφυγε τα ξημερώματα
Δυστυχώς για τον Κώστα Πάσσαρη αλλά και για όλους του φυλακισμένους του πλανήτη, ο πατέρας Γερβάσιος, “έφυγε” τα ξημερώματα της 6ης Μαρτίου.
Ο πατέρας Γερβάσιος, κατά κόσμον Γεώργιος Ραπτόπουλος, έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 89 ετών. Γνωστός και ως ο “άγιος των φυλακισμένων”.
Δυστυχώς λοιπόν έφυγε ο πνευματικός πατέρας του Κώστα Πάσσαρη. Και όχι μόνο. Πολλών ακόμη δεκάδων φυλακισμένων, τους οποίους είχε στηρίξει. Ήταν στο πλευρό τους και τους δίδαξε, τους έδωσε αγάπη για να συνεχίσουν την υπόλοιπη ζωή τους και να έρθουν κοντά στο δρόμο του Θεού. Έφυγε ένας άγιος άνθρωπος που κατάφερε ωστόσο να μεταλαμπαδεύσει τόσο στον Κώστα Πάσσαρη, όσο και στους άλλους κρατούμενους που επισκέφτηκε, την αγάπη για το Θεό, τον ίδιο το Θεό.
Τα σωφρονιστικά ιδρύματα
Τα δάκρυα του κακοποιού Πάσσαρη. Κι όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, παρά την ηλικία του, επισκεπτόταν μέχρι και πρόσφατα σωφρονιστικά ιδρύματα υψίστης ασφαλείας σε όλον τον κόσμο, για να σταθεί στο πλευρό των κρατουμένων. Μάλιστα, πολλοί τον αποκαλούσαν «παπά των φτωχών» ή «άγγελο για τους γιους του ασώτου».
Η δράση της Διακονίας των Κρατουμένων «Ο Άγιος Ληστής του Γολγοθά» ξεκίνησε από το 1987. Και στην ιστορία του έχουν καταγραφεί περισσότερες από αποφυλακίσεις 16.000 άπορων φυλακισμένων, πληρώνοντας τα πρόστιμά τους και δίνοντας πάνω από 5.000.0000 ευρώ, χρήματα που συγκεντρώθηκαν από τις συνεισφορές συνανθρώπων.
Δε δίστασε, μάλιστα, πριν από λίγα χρόνια να ταξιδέψει 25.000 χιλιόμετρα, έως τα νησιά Φίτζι, προκειμένου να μεταφέρει το λόγο του Θεού στους εκεί φυλακισμένους.
Περισσότερα θέματα για Deep Thoughts, δες ΕΔΩ
Η συνέντευξη στο Αθηναϊκό Πρακτορείο
Την ίδια ώρα σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο πατέρας Γερβάσιος είχε δηλώσει:
«Εάν πεθάνω σε κάποια φυλακή, θα είναι για μένα το μεγαλύτερο κέρδος. Θέλω να πεθάνω πάνω στο καθήκον, είτε στο δρόμο για κάποιο σωφρονιστικό ίδρυμα ή κατά την επιστροφή μου προς το σπίτι. Ο Χριστός πέθανε από αγάπη για τον άνθρωπο. Αυτό είναι το τέρμα, το τέλειο και το άριστο».
Ο πατέρας Γερβάσιος, με πάνω από 40 χρόνια έργου και προσφοράς σε χιλιάδες άπορους κρατούμενους, είχε συναντήσει λογής-λογής κακοποιούς, από τον Κωνσταντίνο Πάσσαρη έως και τα μέλη της «17 Νοέμβρη».
Σε όλα αυτά τα χρόνια δράσης ο γέροντας είχε επισκεφθεί ως υπεύθυνος κλιμακίου της Διακονίας των Κρατουμένων φυλακές ανδρικές, γυναικείες αλλά και ανηλίκων.
Οι περισσότερες επισκέψεις
Οι περισσότερες επισκέψεις έγιναν εντός Ελλάδας και οι υπόλοιπες στο εξωτερικό: Αίγυπτο, Αλβανία, Βουλγαρία, Γαλλία, ΗΠΑ, Ιορδανία, Ισραήλ, Ιταλία, Κύπρο, Μαδαγασκάρη, Νέα Ζηλανδία, Νησιά Φίτζι, Ουκρανία, Πολωνία, Ρουμανία και Ρωσία.
Η πρώτη επίσκεψη σε φυλακές του εξωτερικού πραγματοποιήθηκε το 1999 στην Αίγυπτο, όπου τον κάλεσαν οι τρεις καταδικασμένοι σε θάνατο δια αγχόνης Έλληνες ναυτικοί του μότορ σιπ «Θανάσης», που κρατούνταν στις φυλακές Ελ Κανάτερ.
«Πηγαίνουμε σε όλους, άσχετα από θρησκεία, φυλή ή χρώμα. Βαρυποινίτες, φονιάδες, ληστές, όλοι είναι παιδιά του Θεού, που πήραν τον κακό τον δρόμο γιατί… γιατί… γιατί… Για διαφορετικό λόγο ο καθένας» είχε τονίσει στην ίδια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ με αφορμή την τιμητική διάκρισή του από το Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΜ-Θ, το Δεκέμβριο του 2014.
Το Νόμπελ Ειρήνης
Ο γέροντας Γερβάσιος ήταν υποψήφιος τα έτη 2012, 2013 και 2014 για το Νόμπελ Ειρήνης, Φιλανθρωπίας και Κοινωνικής Προσφοράς, ανάμεσα σε μεγάλες προσωπικότητες όλου του κόσμου, ενώ το 2008 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, του είχε απονείμει το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος.
Επίσης, έλαβε πολλές ακόμη τιμητικές διακρίσεις.
Η εξόδιος ακολουθία του τελέστηκε στον ιερό ναό Αγίας Φοίβης της Διακόνου, ο οποίος βρίσκεται στον προαύλιο χώρο της χριστιανικής αδελφότητας «Η Οσία Ξένη», στο 20ό χλμ της επαρχιακής οδού Θεσσαλονίκης – Ν. Μηχανιώνας.
Τι έκανε τελικά ο πατέρας Γερβάσιος στον άλλοτε ψυχρό δολοφόνο, Κώστα Πάσσαρη;
Την απάντηση την έχει δώσει ο ίδιος ο κακοποιός σε συνέντευξή του. Χαρακτηριστικά, είχε αναφέρει: «Όταν ξαναγυρίσω στην Ελλάδα, θέλω να αναλάβω τις ευθύνες μου. Να ζητήσω συγγνώμη από τους συγγενείς των θυμάτων. Δικαίωμα του κάθε κατηγορούμενου είναι να βλέπει τους κατηγόρους τους», δηλώνει χαρακτηριστικά.
Δεν κρύβει ότι πλησίασε το Θεό, όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκεται στη φυλακή και τονίζει:
«Έχουν αλλάξει πλέον τα πράγματα. Άλλες οι αρχές μου τώρα. Πλησίασα τον Θεό και αυτό με άλλαξε. Είναι υποχρέωσή μου να βρίσκομαι εδώ που είμαι και δεν κατηγορώ κανέναν» λέει ο Πάσσαρης, ο οποίος αξίζει να σημειωθεί ότι κρατείται στις φυλακές της Ρουμανίας τα τελευταία 18 χρόνια.
Παράλληλα, επεσήμανε ότι δεν θέλει να δίνει συνεντεύξεις στα ΜΜΕ γιατί το θεωρεί απρέπεια «Δεν είμαι κάποιο δημόσιο πρόσωπο. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου κάτι τέτοιο. Πολλά πράγματα έχουν ειπωθεί διαφορετικά απ’ ό,τι πραγματικά έγινε. Κάποια στιγμή έπρεπε να ακουστώ κι εγώ».
Το Άγιο Όρος
Στην εκπομπή μιλάει και ο πνευματικός του πατέρας Γερβάσιος και ο ίδιος ο Πάσσαρης αναφέρεται σε αυτόν και στον τρόπο που η θρησκεία άλλαξε τον τρόπο σκέψης του.
Ξέρω ότι είμαι φυλακή, αλλά κάποια στιγμή θα ήθελα να πάω στο Άγιο Όρος και να γίνω μοναχός
«Με έχει αλλάξει η επαφή μου με τον πατέρα Γερβάσιο. Είμαι ένας άλλος άνθρωπος πλέον. Διαφορετικός από πριν. Οι άνθρωποι αλλάζουν. Με έχει φέρει κοντά στον Θεό. Μου έδωσε αγάπη. Πήρα πολύ περισσότερη αγάπη. Τόση που ίσως δεν την άξιζα. Θα ήθελα, όταν μετά από χρόνια βγω από τη φυλακή, να πάω στον πατέρα Γερβάσιο. Αυτό θα ήθελα. Έχω και εγώ στόχους. Είναι περισσότερο πνευματικοί, βέβαια. Ξέρω ότι είμαι φυλακή, αλλά κάποια στιγμή θα ήθελα να πάω στο Άγιον Όρος και να γίνω μοναχός. Αλλά πρώτα πρέπει να κλείσω τους λογαριασμούς μου με την κοινωνία».
Η μεγάλη πίστη
Μάλιστα είναι τόσο μεγάλη η πίστη που έχει που λέει σε κάποιο σημείο:
«Φοβάμαι μην τυχόν στεναχωρήσω τον Θεό. Αυτός είναι ο μεγαλύτερός μου φόβος πλέον. Θα ήθελα το τελευταίο μέρος της ποινής μου να το εκτίσω στην Ελλάδα. Και δεν είναι ότι εδώ οι φυλακές είναι τόσο χάλια όσο λένε. Ούτε ποτέ ήμουν σε κανένα υπόγειο, όπως έλεγαν τα ελληνικά ΜΜΕ. Απλά θα ήθελα να ξαναμπώ στο κλίμα της Ελλάδας. Να είμαι πιο κοντά με τον πατέρα Γερβάσιο. Ήμουν νεκρός και τώρα ξαναζώ. Πέρασα από την κόλαση στη ζωή».
«Φοβάμαι μην τυχόν στεναχωρήσω τον Θεό. Αυτός είναι ο μεγαλύτερός μου φόβος πλέον»
Και συνεχίζει: «Δεν μου λείπει κάτι. Είμαι καλά. Δεν αισθάνομαι ότι μου λείπει κάτι. Είμαι εκεί που είμαι. Εκτίω την ποινή μου. Είναι σημαντικό αυτό. Διαβάζω, προσεύχομαι, γυμνάζομαι. Έχω ένα πολύ όμορφο πρόγραμμα. Τελειώνει η μέρα μου και υπάρχουν πράγματα που δεν έχω προλάβει να κάνω. Γράφω στίχους και ποιήματα. Βραβεύτηκα κιόλας. Δεν είναι κάτι ιδιαίτερο βέβαια».
Ο Κώστας Πάσσαρης στέλνει και μηνύματα στις οικογένειες των θυμάτων: «Πραγματικά λυπάμαι. Αν θα μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, θα είχα κάνει διαφορετικά τα πράγματα. Δεν τους άξιζε αυτό που τους συνέβη. Ούτε στα θύματα, ούτε στους συγγενείς τους. Και λυπάμαι γι’ αυτό. Η μόρφωση και η εκπαίδευση είναι σημαντική. Δεν ξέρω τι θα γινόταν αν από την αρχή της ζωής μου τα είχα πάει καλά. Τα πράγματα, πιθανότατα, θα ήταν διαφορετικά. Δεν μπορείς να στηρίζεις την ευτυχία σου στη δυστυχία του άλλου», τόνισε.
Περισσότερα θέματα για επικαιρότητα – κόσμος δες ΕΔΩ
Ποιος είναι ο Κώστας Πάσσαρης
Και σ’ αυτό το σημείο να θυμίσω ποιος είναι ο Κώστας Πάσσαρης
Ο Κώστας Πάσσαρης γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 9 Μαρτίου 1975. Ο πατέρας του ήταν Έλληνας και η μητέρα του ήταν Ρουμάνα. Από μικρός είχε παραβατική συμπεριφορά. Μπαινόβγαινε στο αναμορφωτήριο. Μετά από περιπετειώδη θητεία στο στρατό η οποία δεν τελείωσε ποτέ άρχισε τις ληστείες. Συλλήψεις και αποδράσεις και πυροβολισμοί και απειλές και όλοι οι φίλοι και συνεργοί του να πέφτουν νεκροί από τις συμπλοκές με την αστυνομία. Εξοργισμένος ο Πάσσαρης ζητούσε εκδίκηση.
Πέρασε από τον Κορυδαλλό απ’ όπου και έγινε σε μια μεταγωγή του μια από τις πιο αιματηρές αποδράσεις στην ιστορία. Άγνωστο πως, ο Πάσσαρης είχε καταφέρει να προμηθευτεί ένα πιστόλι. Με την είσοδό στο νοσοκομείο, και ενώ φορούσε χειροπέδες, κατάφερε με γρήγορες κινήσεις να πυροβολήσει και να σκοτώσει τους δύο αστυνομικούς που τον συνόδευαν, καθώς και να τραυματίσει σοβαρά άλλον έναν, ο οποίος τελικά κατάφερε να επιζήσει.
Το πλαστό διαβατήριο
Ο Πάσσαρης έφυγε από την Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2001 με πλαστό διαβατήριο και κατέφυγε στην Ρουμανία, συνεχίζοντας τις ληστείες. Τα ξημερώματα της 25ης Nοεμβρίου του 2001, κατά τη διάρκεια μιας ληστείας σε ανταλλακτήριο συναλλάγματος στο Βουκουρέστι, σκότωσε τον ιδιοκτήτη κι έναν υπάλληλο και αφαίρεσε 16.000 δολάρια.
Η ρουμανική αστυνομία, σε συνεργασία με την ελληνική, συνέλαβε έναν συνεργό του, εμπλεκόμενο σε κυκλώματα μαστροπείας, ο οποίος τους οδήγησε στον Πάσσαρη, τον οποίο συνέλαβαν με έφοδο. Αφού συνελήφθη και παρέμεινε υπόδικος για αρκετούς μήνες, τελικά οδηγήθηκε σε δικαστήριο του Bουκουρεστίου και του επιβλήθηκε η ποινή της ισόβιας κάθειρξης για τη ληστεία και τη διπλή ανθρωποκτονία στο ανταλλακτήριο του Βουκουρεστίου. Μέχρι σήμερα κρατείται σε ρουμανικές φυλακές και περιμένει την επάνοδό του στην Ελλάδα…!
